Duy Dünya Bizi

Konuşmak … Basite indirgeyince, heceleri birleştirebilme sanatı. Oysa ben gerekmedikçe konuşmayacağım. Hecelerim bana kalsın. Birleşmesin sesler, ayrı ayrı dursunlar . Ne ki konuşmak? Bize öğretilen konuşmak, kafa şişirmek biraz.Eğer buysa sessiz kalacağım ilelebet.Bence konuşmak , gerekince birleşen sesler ile olur. Gerekli sözcükler, güzel tümceler, özler, özeller ile olur. Konuşmayı bilen insanların olduğu toplum cennet bahçesi gibi olur. Konuşmak, anlatmaktır. Doğru anlatan, anlaşılır. Anlaşılınca sorun, dert kalır mı güzel okur?
Konuşalım! Dünya duysun güzel sesimizi. Ekseriyetle suskunum ben , herkes gibi konuşmam .Benim konuşmam başka . Bizim konuşmamız da başka olmalı. Biz başka olmalıyız. Sözcüklerimiz ta arşa ulaşmalı. Hayallerimizi, dualarımızı birleştirip konuşalım.
Yüreğinin elinden tut. Öyle konuşalım.
Bir gece vakti hayallerini de al gel.
Bir valize sığdırmaya çalışma, çünkü sığmayacaklar.
Toplan gel , konuşalım.
A benim akça pakça yüreklim. Bana sözlerini ver. Bir müddet sohbet edelim.Öyle suskun, öylekonuşkan. Tüm normlarımızdan sıyrılıp konuşalım. İnsanca konuşalım, dostça…
Bilelim mesela geçmişi geleceği, verelim el ele , sahip çıkalım bu nesle. Konuşalım, konuşacaksak duyuralım da sesimizi. Birleşsin seslerimiz de öyle konuşalım.
Güneş yeni doğarken canlanan çiçekler gibi çıksın bizim sesimiz. Güle kavuşan bülbül gibi…
Duy dünya bizi! Bizler ki susmuşuz, duy bizi, varolacağız!
Duy hep güzel kalacağız!
Duy dünya, hep şiir yazacağız!
Biz köle olmayacağız dünya ,biz sana tapmayacağız.
Duy dünya bizi e mi , biz Asımın Nesli kalacağız.

Sude Yaren Koçak