15 TEMMUZ’DAN YANSIMALAR
Bir darbe girişimini atlatan, milletin meydanlarda işgale dur demesinin, tankların altına yatışının, kurşunlara hedef olmasının ve yüzlerce canın toprağa düşmesinin ardından 1 yıl geçti. FETÖ hainlerinin bu milleti yok sayarak yapmak istediği hain darbe girişiminin yıldönümü yine bu milletin terketmediği meydanlarda coşku ile kutlandı.
Bu aziz millet, “ Bugün aynı senaryolarla karşımıza çıkın, aynı tepkiyi ve aynı inanmışlığı göreceksiniz” mesajını en coşkulu bir dille, en görkemli kalabalıklarla tüm Dünyaya haykırdı bir kez daha. Şehitlikler ziyaret edildi, gazilerimizin yanlarında olundu, Kur’an-ı kerimler okundu, camilerde salalar yükseldi, marşlar çalındı, konuşmalar yapıldı, o güne dair fotoğraf film gösterileri yapıldı, kısacası nasıl yad etmek gerekiyorsa öyle yad edildi 1 hafta boyunca.
Bazı gerzekler çıkmadı değil bu zamanda ortaya; Her zaman olduğu gibi onlar içlerindeki kini kusmak istediler. Milletin kazandığı bu şanlı zafere gölge düşürmek istediler. Milletin başardığı bu kurtuluşu iktidar partisine, Cumhurbaşkanına, Başbakana mal ederek onun üzerinden içlerinde bir sızı olarak kalan Recep Tayyip Erdoğan’a, Binali Yıldırım’a Ak Parti iktidarına vurmak istediler. Her zaman yaptıkları gibi…
Ama bu millet artık bu numaraları yemiyor. Analarının ak sütü gibi hak ettikleri bu zaferi yine kendi iradeleri ve inançları gereği kutlamasını, coşkuya dönüştürmesini de aynı o kara gecedeki kararlılıklarıyla yaptılar. Meydanları hınç hınç doldurdular.
Yeliz Koray adlı bir şarlatan, geçtiğimiz gün Kocaeli genelinde yayın yapan internet sitesinde “Yerim destanınızı” adlı bir köşe yazısıyla sözde tarihimizdeki zaferlerden süre örnekleri vererek ( ne alakası olduğunu anlayan henüz yok) sözü 15 Temmuz’un bir zafer olmadığına getirmiş. Daha başlığında milleti hedef alan bu yazar bozuntusu, içeriği hınç dolu, sallama dolu, milletle hesap görme gibi cümlelerle doldurmuş yazısını; “… nedense birkaç tankla darbe yapmaya çıkmışlardı. Herşeyden habersiz masum erlerle polisi ve vatandaşı karşı karşıya getirdiler. Kardeşi kardeşe kırdırdılar…” diyor bir bölümde; Bu mudur gazeteci bakışı? Adama sormazlar mı, “birkaç tank” diyorsun; Peki, Ankara Akıncı üssünden kalkan onca F16 ları, helikopterleri bi yerine mi soktun? Gölbaşı Özel Harekat Birliği’ne, TBMM’ne, Türksat haberleşme üssüne o uçakların attıkları bomba değildi de kuşların bıraktığı yumurtalar mıydı?
19, Mayısları, 29 Ekimleri hele hele 18 Martları kimse bırakmadı… Kimse de unutmadı. Unutturmaya da kimselerin gücü yetmez. Onlar, bizi biz yapan, bir yapan ve diri yapan şanlı tarihimizdir. Ama 15 Temmuz’da o tarihi iyi bilenler, o tarihi yazanların torunları, bu vatanın emin ellerde olduğunu dosta düşmana yedi düvele göstermişlerdir. Evet, destanlar yazılarla yazılmaz…3G ile de yapılmaz; Yaşanarak, tanık olarak, bedel ödenerek, neyin uğruna toprağa düştüğünü bilerek yazılır. Silahsız milletin üzerine bomba yağdıranlar, bu hain saldırının önüne geçmek için tankların üzerine yürüyen masum sivillere ateş yağdıranlar, bu milletin temsilcilerinin meclisine bomba yağdıranlar, tıpkı o askeri akademide okurken “Bu vatan için gerekirse canını vereceksin” disturu ile okuyup, bu ordunun bir mensubu olan bir başka silah arkadaşını, komutanının canına kast edenler bunu anlayamazlar. Hainlik içlerindeyken, gözleri de yürekleri de mühürlüdür çünkü. Pek ya onlara destek veren, içlerinde biriktirdikleri bu millete düşman olma güdülerini daha fazla saklayamayıp açığa çıkaranlar? Onlar anladılar mı? Gazeteci, siyasetçi, sanatçı, yazar, aydın, akademisyen kisvesi altında bu millete, bu ülkeye “Hain”lik yapanlar bunu anlamadılar, anlayamazlar…
Tıpkı, Yeliz Koray’ın anlayamadığı gibi…
Yine de 15 Temmuz’lar bu milletin tarihinde bir dönüm noktası olmuştur, Yeniden bir olma, birlik olma vatan için tek yürek olma yolunda başarıyla geçilen bir milad olmuştur. BU manada o gün canlarına sorgusuz sualsiz bu vatan için teslim eden tüm şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyorum. Yaralı gazilerimize ve bu destanı birlikte yazan Yüce Türk Milletine minnetlerimi sunuyorum. Şair Akif, “ Allah bir daha bu millete İstiklal Marşı yazdırmasın!” demişti; Onu da saygı ve rahmetle anıyorum;
“Allahım bu millete bir daha böyle acılar, bu millete de, başka darbe yıldönümleri yaşatmasın…”
Sağlıcakla;