Öcalan'ı İsrail'den istediler mi?
Kitabın ismi Gideon’un Casusları… İrlandalı bir yazar tarafından kaleme alınan bu kitapta İsrail’in istihbarat servisi MOSSAD’ın açıklanmamış gerçekleri yer yer alıyor.
Kitapta Türkiye’yi yakından ilgilendiren konularda mevcut… Fakat bir tanesi var ki, oldukça dikkatimi çekti.
13 Şubat 1999 tarihinde Kenya’da yakalandığı daha önce açıklanan PKK Terör Örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan’ın yakalanışı… Yıllarca CİA’nın bu operasyonu yaptığı anlatılsa da, bu kitapta operasyonun MOSSAD tarafından yapıldığı söyleniyor.
Kitaptaki bilgi ise şu şekilde;
Abdullah Öcalan, İtalya’ya kaçıyor. Dönemin Başbakanı Bülent Ecevit, İtalya’nın Öcalan’ı teslim etmeyeceğini bildiği için İsrail’e telefon açıyor ve “Apo’yu yakalamamızda bize yardımcı olabilir misiniz?” diye soruyor. Dönemin İsrail Başbakanı da MOSSAD servisine talimat vererek, ‘halledin’ diyor. Fakat bunun şöhreti Türkiye’ye kalsın. Bu işin bizim tarafından yapıldığını kimse bilmesin.
İsrail MOSSAD servisine bağlı 6 ajan Roma’ya uçuyor. Onlar Roma’ya uçarken, Abdullah Öcalan İtalya’dan kaçıyor. Hollanda’ya girmeye çalışıyor, kabul edilmiyor. Öcalan’ın peşine düşen 6 ajan öğreniyor ki, Öcalan Kenya’ya doğru yola çıkmış. Apo, burada Yunan Büyükelçiliği’ne sığınıyor.
Kusursuz Kürtçe bilen ve kendisini Kürt iş adamı olarak tanıtan bir ajan, Apo’nun adamı ile buluşuyor. Hiçbir Afrika ülkesi vize vermeyecek. Yunanistan sığınma talebini kabul etmeyecek. Tek çare Kuzey Irak’a gitmeniz” diyor.
Yunanistan’ın sığınma vermeyeceğinden emin olan Mossad, elçiliğin telefonlarını dinliyordu…
Kenya istihbaratı da, Yunan elçiliğine baskı yapıp, “Şu adamı topraklarımızdan gönderin” deyince… Öcalan sıkışıyor.
Kuzey Irak fikri aklına yatıyor…
Gelen özel uçakla önce Atina’ya, ardından da Kuzey Irak’a gideceğini düşünen Öcalan, Türkiye’ye getiriliyor.
Kitapta yer alan bu bölümü okuyunca, aklıma türlü türlü şeyler geldi. Bu kitaptaki bilgiler hiçbir yetkili tarafından yalanlanmadı. Konuşulmadı.
Hatta daha önce bu kitaptaki bilgileri doğrulayan nitelikte üstü kapalı açıklamalar dahi yapılmış.
Bugün gündem farklı olsa da, Türkiye’de yıllardır yaşanan bir terör sorunu var. 1999 yılında bu olay yaşanırken, dönemin başbakanı Ecevit, “Apo’yu bize neden verdiler, bilmiyorum” demişti…
Ecevit, İsrail Başbakanı ile bir konuşma yaptı mı? O konuşma da Apo’nun asılmayacağı şeklinde bir söz verdi mi? Ya da yapıldıysa o konuşmada neler konuşuldu, herhangi bir anlaşma yapıldı mı?
Bu sorular kafamda dönerken, söylenebilecek tek bir cümle var aslında…
Geçmişte büyük hatalar yapılmış, yanlış kararlar alınmış, olmaması gereken stratejiler ile Türkiye ciddi yaralar almış. Ve bugün Türkiye bu yaraları sarmakta aslında zorlanıyor.
Türkiye’nin ciddi bir dış politikaya ihtiyacı var.
Kendi istihbarat teşkilatımızı güçlendirmek ve vatansever insanlara iyi eğitimler vererek bu teşkilatı olması gereken seviyeye çekmez isek, yarın bir başka ülkenin, bir başka istihbarat servisine yine muhtaç kalabiliriz.
Bu yeterince acı bir durum değil mi?
Türkiye yaşananlardan ders çıkartmalı, dik duruşunu gösterirken elindeki silahları da güçlendirmeli!
Aksi hale, başkasının silahıyla savaşa girmeye kalkarsan… O silah ya sana döner ya da seni yarı yolda bırakır!
Unutmamak gerekiyor, şartları sen belirlemiyorsan senin için hazırlanan şartlara boyun bükersin! Türkiye geçmişte bu nedenle çok boyun bükmüş…
Artık boyun bükme sırası bizde değil! Artık şartları biz belirlemeye başladık. Ortada bizim için kurgulanan bir oyun var ise bizde o oyunu kuralına göre oynamalı, kendi lehimize çevirmeyi bilmeliyiz!
Bunu 15 Temmuz’da yaptık… Bundan sonra da yapmaya devam etmeliyiz.
Ancak bu şekilde başarabiliriz…