Tolstoy/ İtiraflarım “Dünyada ölümden başkası yalan” diyen bir yazarın inanç serüveni!:

Bu hafta sizlerle Tolstoy’un İtiraflar’ım adlı günlük tadında eserinden bahsedeceğim. Kitap altı üstü 82 sayfa. 82 sayfa boyunca neden yaratıldığını çözmeye çalışan bir Rus yazarın iç sesiyle gezineceksiniz.

“İnançları yok saydım, zina işledim, adam öldürdüm, her türlü pisliği yaptım! İnancım falan yok benim dedim.” diyor Tolstoy. “İnancı yok sayınca varlığımı da sorguladım. Neden varım? Er ya da geç öleceğim. Madem öleceğim neden varım? Ben varsam Tanrı da olabilir. Varsa bile neden ölümü vererek cezalandırdı bizi. Zenginlik, fakirlik, şan, şöhret, alimlik, cahillik hepsi boş. Ölünce hepsi bitiyor. Ne diye kalemi elime almış yazıyorsam! İntihar etmeliyim! Tek gerçek ölümle tanışmalıyım.” diyor ve yüzlerce kez intiharı deniyor ama YAPAMIYOR. Neydi beni hayatta tutan, neydi yaşamdan vazgeçemediğim diyor. Allah’ a yalvarıyor. Kendini buldur bana diyor gecelerce ağlıyor, dua ediyor. Sonra “dua ettikçe beni duymadığına ikna oldum” diyor. Kızdım Allah’a diyor. Daha sonra cahil bir şekilde yaşayan ama gayet mutlu insanlarla takıldım diyor. Mantıksız, bilimsiz sadece inanç içinde yaşıyorlar ama çok mutlular. Yazar tekrar intihar etmeyi düşünüyor ama bir şey tutuyor. “O tutan gücün Allah olduğunu anladım.” diyor. Allah’ı buluyor. İntihar etmekten vazgeçiyor. Bütün bu karmaşa esnasında birbirinden değerli bomba eserler üretiyor bu Rus yazar. Kiliselere gidiyor, camilere gidiyor. Çok değerli papazlar ile tanışıp inanç ve mantık aynı çizgide devam edebildiğini görüyor. Artık inanıyor! Kiliseye düzenli gidiyor, dua ediyor. Allahı hissediyor. “Artık mutlu öleceğim.” diyor seksen küsürlük ömründe hep ama hep “neden varım?” “neden ölüm var?” “ölüm varsa bu çaba niye?” diye soran adam bir tek inançla teselli oluyor. İnanmaktan başka çare de yok, yol da yok diyor. Çok da haklı değil mi? Bu kitap işte baştan sona bu süreci anlatıyor.