Hayır diyebilen çocuklar ve hayır diyebilen anneler…

Geleneksel olarak geçmişten gelen bazı ön yargılarımız var.
Ve günümüzdeki ön yargılarımız, ki ikisi de birbirinin zıttı gibi…
Hayır diyemeyen anne babalar ve evde kral kraliçe ilan edilen çocuklarla, hayır diyemeyen, evi kurallar manzumesi, yarı açik ceza evi yapan anne babalar… Ve davranış bozukluklarına, öfke patlamalarına maruz kalan yavrular. İkisi de acı verici ve ikisi de geleceğe etkide yatsınamaz.
Peygamber efendimiz(s.a.v.)’in dediği gibi orta yol en iyisi her konuda. Bir çocuk anne ve babayı dikkate almalı evin içerisinde, sosyal hayatta da onlarla birlikte olmalı ki aile ve topluma ait kuralları içselleştirebilsin.
Eğer sizin değer yargılarınızla çocugunuzun ki örtüşüyorsa tabiki size itaat edecektir. Fakat bu karşılıklı iki tarafın anlaştığı noktada böyledir.
Yoksa, siz bir çocuğun ihtiyaçlarını gözardı ederseniz o da sizi gözardı edecek, aradaki güven ilişkisi zedelenecektir.
Ne var ki bazen anne babalar olarak yalnış telkinlerde verebiliyoruz çocuklarimiza. Tam da burada bize itiraz edebiliyor. Bu noktada sırf kendimizi dinletmek adına takındığımız sert tavırlar, negatif cümleler çocukta anne ya da babaya karşı olan güveni zedeliyor.
Herşeye hayır diyen bir çocuğun yardım alması gerekirken, herşeye evet diyen yavrunun da yardım alması icap eder. Sürekli evet diyenler, dışaridan yönetilmeye daha elverişli olup kendi kararlarını kendileri almakta zorlanıyorlar. Böylece başlalarının yönlendirilmesi ile kurulan hayatlar ve kendini yaşayamayan bireyler meydana geliyor.
Şu da var ki bu çocuklar anne baba sözü dinlemeyecekler mi diye sorabilirsiniz. Tabiki dinleyecekler ve bunu siz sağlayacaksınız.
Aranızdaki güven duvarını sağlam tutmalı, onları sonuna kadar dinlemeli ve kendi istedikleriniz noktasında açıklamada bulunmalısınız. Onlara zaman ayırarak sevginizi belli etmeli ve çocuğun onemsendigini hissetmesini sağlamalısınız.
Malesef günümüzde çocukları başıboş, ekran başında bırakan kariyer odaklı o kadar çok ebeveyn var ki, bir çoğu çocuğunu tanımıyor bile hangi davranışı niçin yaptiğini dahi bilmiyor. Malesef ki bir sorun olduğunda da problemin altında yatan sebebi kavrayamıyorlar.
Çocuğunu tanıyan anne ve babalar nerde ne zaman hayır demeleri gerektiğini iyi bilirler bu sebepten net çizgileri vardır. Olur olmaz durumlarda engel koymazlar önlerine. Kısa vadede bu zamandaki yavrularımıza belki bunu yapabilmek meşakketli gözükse de uzun vadede bilinçli bir eğitim ve anne çocuk arasında güven sağlar. Yarın geçmişe dönüp bakan bir genç ya da orta yaşlı durumunda güvenli bir çocukluk yaşadığının farkında olacaktır… Tabi ki bu da güvenli bir anne babalığa kapı aralayacaktır.
Saglıkla ve güvenle kalın…
Muhabbetlerimle…