Çocuklarımız ve Dünya Sevgisi

Dünya,yani yeryüzü Allahu Teala’nın bizim için eşsiz bir halde yarattigi nimetleriyle süslediği bir mekan ve bizlerin O’na olan kullugumuzu göstermemiz için bir araç desek belki de daha doğru…
Şu var ki günümüzde araç olmaktan çıkmış olan dünya, amaç olma konusunda hızlıca ilerliyor.
Özellikle günümüzdeki metaryalist anlayış madde tüketimini İslam’ın daha doğrusu müslüman insanların kalplerine ve zihinlerine de kazımış durumda ve bu giderek daha aşılmaz bir hal alıyor.
Bana öyle geliyor ki bu zamanda müslüman sahsiyetleri mahveden ruhlarını en fazla yerle bir eden bu konu olacak ve insanlar ileride bu konuya çözümler bulmak için projeler üretecekler ya da üretmek zorunda kalacaklar.
Özellikle bu anlayışla büyüyen çocuklar, zaman geçtikçe gençlik yıllarında oldukça sorunlar yaşıyorlar. Karşımıza 14 -15 yaşlarına gelmiş fakat her istediği olduğu için doyumsuz olmuş ve bir türlü mutlu olamayan çocuklar
çıkıyor.
Hayattan beklentileri hep almak olan bu çocukların vermek ve fedakarlık gibi bir kaygıları da kalmıyor. Burada yanlış anlaşılmak istemem. Çocuklarınız icin tabi ki para harcamayın demiyorum. Sınırlar onları bencillikten elbette ki kurtaracaktır.
10-11 yaşlarındaki bir çocuğun ihtiyaç, tasarruf, paylaşmak gibi kavramları anlayıp kendi ihtiyaclarına göre uygulayabilmesi gerekir. Tabi ki bu yine ebeveyn rehberliğinde olabilecek bir durum.
Şu da var ki eğitim için harcanan bir kuruş bile israf değildir. Tabi ki eğitimde de Allah rızasını gözetmek şart.
Bu durumu somutlastıracak olursak çocugunuzun bir topu varsa ikinci bir top israftır. 2- 3 bebeği varsa fazlası israftır.
Ama tuttuğumuz öğretmen, gönderdiğiniz kurslar, aldığınız kitaplar, yaptığınız etkinlikler, ürettiğiniz eserler hiç biri israf değildir.
Size şunu da söylemek isterim ki bir çocuğu yeteri kadar maddiyatla ve olabildiğince maneviyatla donatmak gerek.
Verdiğimiz her fazla dünyalık genel itibarla çocuklara dünya sevgisi olarak ve verilen her maneviyat ise karşımıza ahlak, edep, saygı, vefa, merhamet, sevgi, adalet olarak yansıyacaktır.
Bu şiarda bir yetişkin olabilmek için elbette ki dünyayı kendisine ilah edinmemiş, her anlamda dengeli yerli yerindebharcayan ve çocuklarımıza da yerli yerince harcatan bireyler olmamız gerekiyor. Ve böyle bir ortamı yavrularımızdan mahrum etmemek gerekiyor.
Ne diyelim dostlar maddi manevi dengeli bir yaşam duasıyla…
Sağlıcakla kalın…