Çocuklarda fobi ve korkular…

Merhaba dostlar, bu hafta biraz çocuklardaki korkulardan bahsetmek istiyorum sizlere.
Kimi karanlık, kimi yükseklik, kimi kedi köpek, kimi kınanma, sevilmeme, şiddet…
Bir çok çocuğun belki farkındayız, belki değiliz korkusu var malesef görünen, görünmeyen…
Peki nasıl oluşuyor bu korkular? Neden birden bire bazı şeyler bizler için kâbus olabiliyor?
Herşeyin bir sebebi olduğu gibi bunun da sebepleri var elbette.
Anne babadan görerek öğrenme ise bunun en baş sebebi… Çocuklarımız bizlerin aynası aslında. Özellikle duygularımız…
Neyi hissedersek emin olun onlar da en derininden hissediyorlar. Üzüntü ve kederimiz gibi korkularımızı da.
Normalde bir çok canlı yaratılmış insanoğlu için. Ancak bir çoğunu sanki bizlere çok zarar veriyorlarmış gibi hissetmemiz geçmişte bizimle iletişim kuran aile bireylerinin tutumunda gizli.
Kimi kedi ve fareyi evinde besler, bazısı ise dokunduğunda çığlık çığlığa bağırır.
Çocuğunuz mu? Sizden ne gördüyse onu yapacaktır. Belki bir tiksinti, belki koskocaman bir sevgi.
Bunun gibi şu dönem de farklı korkulardan da bahsetmek zorundayım. Deprem, kaçırılma, organ mafyası, tecavüze uğrama gibi korkular.
Hepsi farklı alanlar gibi görünse de en büyük nedeni anne-baba tutumlarıdır.Tabi yakın çevre de buna dahil.
Peki ne gibi yanlışlar yapıyoruz. Korku filmleri, özellikle felaket haberlerini izlemek, bu tarz oyunlar oynamak ve bazı TV programlarını çocuğun yanında izlenmesi. Çocuğunuzun korkularını pekiştirecek, belki yenilerini ilave edecektir.
Özellikle ailenin fazla koruyucu olması, çocugunuzun kendi kendini nasıl koruyabileceği noktasında kendine güvenemeyen, pısırık bir yapı geliştirmesine ve korkularıyla yüzleşemeyen bir kişilik geliştirmesine sebep olacaktır.
Bazı basit olaylara verilen ani ve aşırı tepkiler, aynı aşırı tepkinin çocuk tarafından da verilmesine sebep oluyor malesef.
Kaygılı ve mükemmelliyetçi anneler ise iyilik yerine farkında olmadan kötülük yapıyorlar yavrularına. Sonuç; ise, kınanmaktan, alay edilmekten, başarısız olmaktan, yeri geldiğinde konuşmaktan, fikrini söylemekten dahi korkan çocuklar ve tabi geleceğin gençleri…
Aslında hayat korkmak için çok kısa dostlar. Korkularımızın zamanımızdan çalmasına insanları sevmemize ve güven duymamıza engel olmasına izin vermeyelim.
Bırakalım her gün felaket haberleri, korku filmleri izlemeyi yaşamadığımız kötü olayları başkalarını izleyerek bulaştırma yalım ruhumuza. Temiz tutalım hayata karşı yüreğimizi ve sevdiklerimizi…
Hep neyi sormuşumdur kendime biliyor musunuz? Cevabını da bulamamışımdır.
Hayatımızda vampirler, uzaylılar, katil balinalar, dünyaya çarpan göktaşları, seri katiller, hayaletler yokken neden bunları izleyerek zihinlerimizi allak bullak ederiz?
Boşverin hayalinizdeki korkuları. Rabbimin yarattıkları değil bunlar. Zihni bozuk kişilerin hezeyanları sadece…
Lütfen kendimizi ve çocuklarımızı koruyalım tüm korkulardan anda kalalım gerçekte kalalım. Muhabbetlerimle dostlar…