Koronavirüs tedavisi gören Çınar’dan duygulandıran yazı!

VİRÜSÜN BULAŞAMADIĞI BİR ŞEY VAR!

Hayatımız hızla akıp giderken yanından defaatle ve belki de farkında olmadan geçtiğimiz yerler var. Kiminde hüznümüze adres ve kiminde sevincimize kaynak olan.

Mesela ilk mezarlıklar geliyor aklıma. Bu ayrılık limanlarına hiç başka gözle baktığınız oldu mu? Ya sevdiklerimizin yeri belli olmasaydı? Dokunduğumuz o taş ve topraktan ayrı kalsaydık ya da?

Yokluk ne hüzünlü bir kelime. Fakat şimdilerde daha çok sevmeye başladım mezarlıkları. Daha çok çiçek ekiyorum geçmişten hatıra olanların toprağına.

Sonra hastaneler geliyor aklıma. Hepimizin çocukken hayalini mutlaka bir kez de olsa kurduğu doktor ve hemşire olma durumu.. Bu kadarıyla kalmasını dilerdim oysa. Çünkü şimdilerde durup dinlenmek ve şifa bulmak adına uğradığım yer oldu bu oda. Neyseki çarşaflarım baharı anımsatan çiçek desenleriyle dolu.

Asıl anlatmak istediğim aslında başka bir konu. Şu zor günlerimde canları uğruna etrafımızda koşuşturan beyaz önlüklü asil insanlara sözüm. Melek diyorum hepsine. Ancak bir melek böylesine fedakar olur çünkü. Ama biz dünyadayız ve melekler gözükmez. Yanılmışız, onlar burada, hastaların başında sabahlıyorlar.

Bu odada düşünecek çok vakti oluyor insanın. Kan bağımız mı var ki bu beyaz önlüklü meleklerle? Yok, hiç yok hem de. Ama kimin umurunda ki, sevgi ve samimiyet varken kan bağı kimin umurunda?

Yazıyı yazdığım sırada dahi ara sıra dikkatim dağılıyor. Hayatımda duymadığım kadar siren sesi duydum burada. Ve bu melekler her seferinde özveri ile kanatlarının altına alıyor hastaları.

Bu güzel insanları tanımak ve hayatın ne kadar kıymetli olduğunun farkına varmak en sevdiğim şeyler oldu. Gördüm ki virüs iyiliğe bulaşamıyor. Sağlığıma kavuşmam için bana kattıklarından ötürü sağlık ekibine çok teşekkür ediyorum. Her zaman size minnettar kalacağım.

Zeynep Çınar

Mart, 2020