Darıca Gençlerbirliği; Bir Kulüpten Ötesi!
Her ne kadar Darıca ilçesinin profesyonel ligde temsilcisi olsa da bizlerin her daim kendimizden ve Gebze’nin bir parçası olarak gördüğü Darıca Gençlerbirliği’nde enteresan gelişmeler yaşanıyor. Öyle ki kurulduğu günden bu güne kadar Darıca dışına çıkmayan kulüp, şimdilerde Bursa’dan bir iş insanının eline geçmiş durumda. Bu gelişme belki Darıca G.B kulübünün bir kurtuluşu gibi gözükse de bu şehre yapılmış en büyük kötülük olsa gerek…
Darıca Gençlerbirliği alelade bir kulüp değildir. Yıllarca bu bölgede en üst ligde Kocaeli’yi temsil etmiş, kulüpçülük anlamında herkese örnek olmuş bir Spor kulübüdür..
Türkiye’nin saygın, uzun yıllardır profesyonel liglerde yer almış örnek bir şehir kulübüdür. Bu takım 2.Lig görmüş, Türkiye kupalarında turlar atlamış güzide bir takımdır. Şimdi haraç mezat satılan bir emtia olmuş maalesef…
Sık sık ‘Parayı veren herkese hisseleri devrederim’ diyen Arif Gülen, elinde geçirmiş olduğu bir oyuncağı satar gibi 88 yıllık bir koca çınarı Bursa’lı Serdar Acarhoroz isimli bir iş adamına satabiliyor. İşin en acı tarafı da ne satılırken, ne alınırken bu şehre ve bu taraftara tek bir bilgi verilmeden, oluru veya desteği alınmadan…
Darıca G.B’nin o şaşalı günleri gözümün önünden geçiyor; Başkan İbrahim Pehlivan döneminde yaşanan 3.Lig şampiyonluğu… O nasıl bir kadro idi, o nasıl bir kulüptü…
Arkasında binlerce taraftarı ile şehri adeta bayram yerine çevirmişlerdi…
O dönemlerde Darıca Gençlerbirliği demek şehir demekti, Darıca Gençlerbirliği demek gıpta ile bakılan, örnek alınan bir kulüp demekti. Futbolcuların tek bir alacağının dahi kalmadığı, pirim sisteminin diğer kulüplerce de örnek alındığı, diğer takım oyuncularının transfer döneminde ilk haber bekledikleri kulüptü Darıca Gençlerbirliği…
İbrahim Erestin’in, Toto Ali’nin, Ersin Şolpan’ın, Tuncay Soyak’’ın, Hüseyin Tok’un, Tuna Güneysu’nun, Mehmet Şansal’ın kulübüydü Darıca G.B…
Futbol okulu, genç takımları, Akademi havası ile alt yapı cenneti bir kulüptü Darıca Gençlerbirliği…
Bugün benim yaşımdaki bir çok insanın şöyle veya böyle yolunun bir şekilde geçtiği, çocuğunu, kardeşini kolundan tutup Nene Hatun’da ki tesislere götürdüğü, alt yapısında oynatmak için araya hatırlı insanlar soktuğu bir takımdı…
Peki ya şimdi?
Sıradan bir kulüp, tribünleri boş kalan, ligde dibe vurmuş bir takım…
Kurtuluşu kendi şehrinde değil dışarılarda arayan, başkalarına el altı pazarlıklarla sunulmuş bir kulüp…
Bu kulüp Bursa pazarlarında başkan müşteri ararken bizim Darıca’da ki iş adamlarımız ne yapıyordu acaba?
Yazmaya kalksam sayfalar dolusu isim yazarım. Bu kulübün adını isminin yanına yazdırıp hava basan, reklam yapan, iş bağlayan insanlar bugün buhar olup uçmuş adeta.
Hay sizin Darıcalılığınıza!
Kim ne derse desin; Arif Gülen bu kulübün tarihine kara bir sayfa olarak geçecektir…
Kulübü bir şekilde alıp enkaza çevirip, tek bir gelir elde etmeden kasa tam takır bir şekilde bu şehirden koparan bir Başkan olarak hatırlanacaktır…
Yazık ki ne yazık!
