Gebze’nin gururu, başarı öyküsünü anlattı!

1965 Sakarya doğumlu başarılı koşucu, 1978 yılından sonra Gebze İstasyon mahallesine yerleşerek, ortaokul ve lise öğreniminin ardından askerliği yaptı. Çalışma hayatını ise 24 yıl Sarkuysan bünyesinde sürdüren Ar, evli ve 2 çocuk babası. Başarılı atletin, 2005 yılında geçirdiği kasık ameliyatı da hayatının dönüm noktası.

‘’2012 AVRASYA HALK KOŞUSUYLA İLK ADIMI ATTIM’’

Geçirdiği ameliyat sonrası kısa koşular, şınav ve barfiks çalışmaları Necmi Ar’ın başarılı bir atlet olma yolunda attığı ilk adım oldu. Koşuya başlama hikayesini anlatan Necmi Ar, ‘’Artık darıca sahile sığmaz olmuştum. 2011 yılında Uluslararası Darıca yarı maratonu esnasında aldığım enerji benim niye bunu yapmadığım sorusunu aklıma kazımıştı. 2012 Avrasya halk koşusu 8 km 33.59 saniyede adımımı atmıştım. Asıl işim çalışmak, ailemin geçimini sağlamak olduğundan fazla antrenman yapamıyordum. 2013 İznik ultra 80 km ultra maraton ile başlangıcımı yaptım ve 10 saat altı zorda olsa bitirmiştim’’ şeklinde konuştu.   

CAPPADOKIA MEDIUM TRAIL’DE BİRİNCİ OLDUM!

Katıldığı birçok yarışta dereceleri olduğunu belirten Ar, ‘’2014 yılı 42 km dağ maratonu ile 45+yaş grubunda ikinci oldum. 2016 yılı Kartal Uğur Mumcu koşusu 5 km 50 yaşta ikincilik, 2017 Uluslarası Runatolia maratonu 42 km 50 yaşta ikincilik, 2018 Runatolia 42km 50 yaşta ikincilik, Afyon Frig Ultra 54 km yaşta üçüncülük, 2019 yılı Afyon Frig 22 km dağ koşusu üçüncülük ve en önemlisi 80 ülkenin katılımıyla gerçekleşen 63 km Cappadocia Medium Trail’de birinci oldum. Çalışma hayatımdan ailemden fedakarlık yaparak elde ettiğim başarılarım var. 6 yılda 11 uluslararası 42 km maraton, 80km, 54km, 63km ultra maraton, 2 tane 42 km dağ koşusu, bir tane 22 km dağ koşusu, 11 uluslararası 21 km yarı maraton, 15 ve 10 km’ler yaşamımın bir parçası. Hepsinin ayrı bir hikayesi var benimle sonsuza kadar yaşayacaklar. İyi ki hayatımda spor var ve inşallah bundan sonra da olacak.’’

BAŞARILI ATLETİN YARIŞ RAPORU

‘’Salomon Cappadocia Medium Trail yarış heyecanı ile iyi bir start, rahat koşu ile başladım. İyi strateji nabız eşiğinde ilerlemem gereksiz enerji harcamadan giderek ısındığım ilk km’ler sonrası İbrahim Paşa istasyonuna geldim. Hızlanmam gerektiğini anlayınca Uçhisar sonrası Göreme’de rahattım. Aslında bu spor olayında verdiğimiz mücadeleyle doğayı dinlemek zeminle gökyüzü arasında patika ve dağların arasında sıkışıp kaldığında yaptığın ve başarma isteği tamda burada devreye giriyor. İşte bizler böyle yaşıyoruz. Dil bilmesek de yaptığımızı anlıyor ve anlatabiliyoruz. Göreme öncesi ve sonrası çok engebeli inişlerle ve çıkışlarla dolu 63 km Medium Trail şimdiye kadar gördüğüm en zor parkurdu zihinsel olarak gelgitleri en kötü senaryoları yoğun yaşıyorsunuz. Tamda burada yaptığınız kaliteli interval ve tepe iniş çalışması devreye giriyor. Yarıştan önce haritada gördüğünüz uzak bir nokta yakın ve uzak kalabiliyor. Hayati öneme sahip bu zor gizemli coğrafyada Göreme sonrası kayalıklarda aşağıya inen kumla kaplı dere yatakları, arkası tehlikelerle dolu dik yokuş ve yamaçlardan kıvrılarak slalom yaparak indiğimiz patikalar bize yarışın zorluklarını sonuna kadar hissettiriyor. Doğanın bize sunduğu zorluklara saygı duyuyorsunuz. Koşu boyunca en büyük patlamalar burada yaşanıyor, sonuçta hepimiz yaşamak bir nebze olsun hayatımıza anlam katabilmek için buralardayız. Nereye kadar gidebileceğimiz nerede hızlanıp yavaşlayacağımız tamamen bize bağlı. Gücünüz var ise sonuna kadar yarışın içinde kalıyorsunuz, Çavuşin öncesi ve ani mide problemi zaman kaybı olarak haneme yazıldı. Akabinde 49 km Akdağ yokuşunu nispeten rahat çıktım, yamaçlardaki manzara görsel şov olarak hikayemize ekleniyor. İniş idmanı eksikliğini sonuna kadar hissettiğim Akdağ sonrası iniş istasyonunda toparlandım Ürgüp’e hazırım artık diyerek başladım. Rahat koşu yapabiliyordum artık, son km’ler öncesine göre daha akıcı çabuk ilerliyordum. 38 km koşucularını görmem daha da rahatlatmıştı. Son km dediklerinde artık bu iş bitti, zoru başardın. İlk defa katıldığım bu yarışı o güzel seyirci eşliğinde bitirmek çok da güzelmiş. Kalıcı oldu dediğim yolculuklar, yeni yerler, yeni kültürlerle tanışmalar, doğru yönde ilerlediğimi bilmek, bizden sonrakilere örnek olabilmek yaptığım işin kalıcı olmasını sağlıyor’’