Bir Dostun, Yüksel Pekdemir’in Ardından…

Değerli dostlarım hepinizi sevgi, saygı ve muhabbetlerimle kucaklıyorum.

Umarım iyisinizdir.

Değerli dostum; yazar, şair, edebiyat öğretmeni Yüksel Pekdemir hocamı kaybettik.

Birçoğunuz başsağlığı dileklerini iletti. Eksik olmayın, sağ olun var olun.

Tabi ki hepimizin hayatından binlerce insan gelir geçer, bazılarının ölümü sıradandandır hepimiz için.

Oysa bazılarının ki öylemi?

Sanki bir boşluğa adım atarsınız, bir yanınız acır sürekli, hele hele bu insan bir gönül adamıysa…

Özellikle cenazesinden 1 gün sonra mezarlığa gittiğimde, ağlayan dua eden öğrencilerini görmek…

Çok etkiledi dostlar.

Kaç insana kısmet olur vefatından sonra hatırlanmak ve dua almak. Neyse mekanı cennet olsun.

Dostlarımdan Eşref ağabey zaman zaman anlatırdı, Sinoplu Romen Diyojeni.

Bilebildiğim kadarıyla medeniyete kafa tutan, fıçıların içinde yaşayan, tüm ayak bağlarımızdan kurtulmamız gerektiğini söyleyen Romen Diyojen olması gerek, diğeri değil. Her neyse…

Hikayesini bilir misiniz bilemiyorum.

Gündüz vakti fener yakıp dolaşırmış.

Neden fener yakıp geziyorsun gündüz vakti diye sorulduğun da ;

–Adam arıyorum dermiş. Aklıma geldi bir an nedense!

Bu arada Eşref Sönmez ağabeyime de selam olsun.

Neyse dostlarım.

 Dağıldım bu hafta.

Sanki dünya dağıldı.

Bu kadar toparlayabildim kafamı, kusura bakmayın. Kısmetse, toparlarsam kaldığımız yerden devam ederiz.

Sizleri Yüksel hocamın şiiriyle baş başa bırakıyorum.

Sen Yoksun / Yüksel Pekdemir

Daha ne olsun
Şükür olsun
Hava güzel
Sen yoksun…
Her şey yerli yerinde
Nedendir bilmem
Bir eksik var bir yerimde
Her halde sen yoksun…

Sabah kahvem masamda
Cıgaram dudaklarımda
Dumanı havada
Bir sen yoksun…

Olsaydın bir kahve söylerdim
Olmadı bir de çay
Belki bir de şiir
Yetmedi bir de gurbet türküsü
Cesaret edebilirsem
Seni sevdiğimi de söylerdim.

Yalnızım, sensizim, sessizim
Olsaydın iki kelam ederdim,
Toparlayabilirsem iki kelimeyi
Seni seviyorum, derdim.

Yoksun, canın sağ olsun
Bir başka yaz bir başka mevsim
Buluşursak bir kuytu köşede
Hala ezberimdeyse
Seni seviyorum, derim…

Şimdi yalnızım,
Sessizim
Sensizim
Yangın yeri yüreğim
Kederliyim, dertliyim
Sen yoksun ya
Yetim çocuklar gibi
Bir köşeye sinmişim,
ÖYLECE BEKLEMEDEYİM.
Öylece SENİ BEKLEMEKTEYİM.

24.12.2018.

Hoşça kalın.