Bilgisayar, internet bağımlılığı ve öğrenme güçlüğü

Merhabalar dostlar.

Bugünkü yazımda da sizlerden gelenlere yönelik kısa kısa bilgilendirme yapmaya çalışayım.

Bilgisayar, internet, oyunlar, sosyal medya gibi bağımlılıklardan söz ediyorsunuz zaman zaman.

Ben de sırası geldikçe bahsediyorum yazdığınız problemlere ilişkin.

Bağımlılığı anlamalıyız önce dostlar.

Bağımlılık, uyuşturucu türlerinden, teknoloji kullanımına, sigaradan, alkole birçok konuda kendini gösterebilir.

Bir şeyin bağımlılık olduğunu söyleyebilmemiz için ulaşılamadığında yoksunluk belirtileri göstermesi ve kullanımı azalmayıp sürekli artması gerekir.

Kişinin gerçeklerden kopması ve hayal dünyasını gerçek gibi yaşaması gerekir.

Beyin bölgesindeki ceza ve ödül bölgesi zarar görünce kişi dünyaya ilişkin gerçeklerle baş edemez ve çeşitli bağımlılıklarla bu ihtiyaçlarını karşılamaya çalışır.

Yetişkinlerde çeşitli madde kullanımları sonucu toplumda ve ailede ne büyük sorunlara neden olduğunu ve nice ailelerin yok olup gittiğini maalesef üzülerek görmekteyiz.

Gençlerde ve çocuklarda da özellikle internet ve teknoloji bağımlılığı günümüzde yeni bir hastalık olarak ilk sıraya yerleşti.

Manevi yönden sevgi ve ilgi ihtiyaçları karşılanamayan, sağlıklı bir anne baba çocuk ilişkisinin kurulamadığı ailelerde çocuklar bu ihtiyaçlarını bir şekilde karşılamaya çalışırlar.

Sanal dünya bu anlamda gençler için bulunmaz bir nimet haline gelir.

 Alabildiğine özgürdür gençler ve çocuklar günümüz internet dünyasında.

Kendisine oradan verilen mesajlar, ödüller, puanlar, bonuslar çocuğun bir şeyi başarmak için gayret göstermesini gerektirmez.

Hele bir de çocuğunun evde olduğundan dolayı güvende olduğunu düşünüp teknolojiyle arası iyi olmayan ebeveynlerle bu süreç desteklendiğinde bir zaman sonra gerçek dünyadan sıkılan çocuk daha fazla bilgisayar başında zaman geçirmek isteyecektir.

Peki çaresi yasaklamak mıdır? Kesinlikle değildir.

Çaresi yaklaşımlarımızı değiştirmek ve anne baba olarak kendi dertlerimizi bir kenara bırakarak çocukla nitelikli bir şekilde ilgilenmektir.

Sevginin, saygının, ilginin, sohbetin kararında olduğu ve çocuklara çeşitli alternatiflerin sunulduğu bir ailede siz olsanız bu tatlılığı bırakıp başka bir şeyle uğraşmak ister misiniz?

Babanın sadece dinden, paradan, çalışmaktan, almaktan satmaktan, denetlemekten başka bir dünyası yoksa kendini yenilemiyorsa sizce çocuğuyla sağlıklı bir ilişkisi olabilir mi?

Anne çalışıyorsa evde veya işte ve geriye kalan zamanında çocuklarını dinlemiyorsa sizce çocuklarının fiziksel ihtiyaçlarından başka neyi bilebilir?

Yediğiniz önünüzde yemediğiniz arkanızda başka ne ihtiyacı var ki insanın yaklaşımı varsa…

İnsan sadece maddi ihtiyaçlarından ibaret olarak görülüyorsa…

Maddi varlığı dışında manevi varlığı hiç önemsenmiyorsa ve bir yanı hep eksik kalan insan sizce sağlıklı bir bedene ve ruha sahip olabilir mi?

Bu ve benzeri sorunlar varsa ki var biliyorum, önce kendimizden başlamalıyız değişikliğe.

Önce kendimizi düzeltmeliyiz.

Geçen hafta yazdığım, sen neysen dünya odur başlığı bazılarına biraz ağır geldi dostlar.

Her ne kadar kendime yazdım desem de mesaj alınmış okuyucumda.

Kimse kusura bakmasın olanı olduğu gibi yazmak taraftarıyım hep bu konularda.

***

Bir diğer konuysa özgül öğrenme güçlüğüyle ilgili.

Kimi çocuklarda okumada, kimilerinde yazmada, kimilerinde hesaplamada çeşitli sorunlar bulunabilmektedir.

Bazı çocuklar ne kadar ders çalışsa da, ne kadar gayret gösterse de başarılı olamazlar.

Genellikle dikkat eksikliği ve hiperektivite de eşlik etmekte öğrenme güçlüğüne.

Yani anne babanın yetiştirme hatalarından kaynaklı sorunlar nedeniyle özgül öğrenme güçlüğü oluşmaz.

Doğuştan gelir, okul mahalle gibi değişikliklere dayalı değildir.

Aslında dikkatle izlendiğinde her çocuğun zorlandığı alanlar da vardır, iyi olduğu alanlarda vardır.

Çünkü her çocuk başlı başına başka bir dünyadır.

Genelde özgül öğrenme güçlüğü olan çocuklar, akademik başarılarının düşük olması nedeniyle anne babalarının dikkatini çeker.

Allah herkese her şeyin hayırlısını versin.

Başa gelen çekilir deyip sabırlı olmalı ve mutlaka uzmanlardan destek almalıdır.

Sonuçta elinde olsa kimse çocuğunda herhangi bir eksikliğe izin vermezdi.

Kalın sağlıcakla. Allah’a emanet olun.