ADANMIŞ HAYATLAR…

Bir çok kişiyle karşılaşırız şikâyet eden, saçını süpürge ettiğinden, ne kadar fedâkar olduğundan bahsedip, bir türlü karşılık bulamadığından yakınan. İyilik yapan ve mutsuz olan insanlar ne tezat…

Oysa mutlu olmalı değil mi iyilik yapan, geceleri huzurla uyuması gerekmez mi? Tam da bu yüzden beklentisiz olmalı iyiliklerimiz. O zaman merhamet duygumuzu yaşatmış olur, başa kakmalarımızdan ve alınganlıklarımızdan kurtuluruz.

Ne bekliyoruz ki karşımıza çıkan insanlardan tüm yükümüzü üstlenmelerini mi? Durup durup bize teşekkür ederek minnet duymalarını mı? Yardıma muhtaç olana ve durmadan kendini yiyip bitiren yardım edene haksızlık değil mi bu?

Bir yerlerde adaletsizlik varsa orada denge yoktur. Yapılan her ne ise hak olmaktan çıkar batıla dönüşür. Ne kadar iyilik yaptığımızı düşünsek de…

Zaman olur kendimize dahi adaletsiz davranırız. Rabbimiz bizden gücümüzün yetmeyeceğini istemez. Ne birilerine kendimizi tamamen adamayı ne de nefsimizi yok saymayı… Nefsimizin dahi üzerimizde hakkı var çünkü.

Maalesef bile isteye köleliği seçenler kimi eşinin, kimi anne babasının, kimi patronunun, kimi arkadaşlarının, kimi el âlemin kölesi oluyor da hür sanıyor kendini. Birilerinin onayı için davranış geliştirmek kendin olamamaktan başka bir şey değil maalesef.

Başkası gibi davranmaya çalışan kişilerle dolu etrafımız. Çoğu kişi farkında değil. Hatta kimilerinin kendi olmaya ne mecali var ne zamanı. Bu kendi tercihi aslında insanoğlunun. İnsanların evlerine, arabalarına, kıyafetlerine takılanlar ne kendindeki ne de yakınındaki cevheri göremez. Öyle olur ki doğar, çocuk olur, genç olur hatta baba ve dede olur da başkalarının gürültüleriyle, mal, mülk dertleriyle göçüp gider dünyadan. İnsan olmaya çabalamak için zaman ayırmaz, ayıramaz kendine ne büyük kayıp.

Başkalarına merhametimiz olduğu gibi kendimize de olmalı şefkâtimiz, kendimize olan özsaygımızı engellemeyen. Hiçbir sevgi sandığımız bağımlılık, bizi biz yapan değerleri yaşamamıza engel olmamalı. Bu isterseniz bir şahıs ya da bir eşya olsun.

Belki birileri için bu zor bir durum ancak; herkes hesabını yalnız verecekken niçin kendimiz olmayalım…

Sahip çıkalım değerlerimize, sahip çıkalım insan yanımıza…

Sağlıkla, huzurla kalın dostlar…