Bugün Bayram!

Bugün dostlukların yeniden hatırlandığı, küskünlerin barıştığı ve mübarek Ramazan

ayının son günü Ramazan bayramı…

Bugün Bayram;

Evlerin dip köşe temizlendiği, komşularla toplanıp baklavaların açıldığı, bahşiş

konacak mendillerin nakışlandığı, bayramlıkların alındığı, misafirlere ikram edilecek

şeker ve çikolataların konulacağı, çiçekli cam şekerliklerin vitrinden çıkarıldığı,

mahalle aralarında şekercilerin, dondurma tezgahlarının, 1 aydır bu günü bekleyen

lunaparkların çocukların yüreklerinden evvel gözlerindeki ışıltıya yansıdığı,

yüreklerin, ellerin buluştuğu bayramlar geldi aklıma…

Çocukluğumda bayram sabahları namazından dönen rahmetli babamın, elindeki

ekmeğin kokusu hala her bayram sabahı gitmiyor burnumdan.

Bayram günlerinin resmi tatil dışında iş yerinden kopartılan yıllık izinlerle birleştirilip,

havuz kenarında, tatil köyünde, lüks otellerde geçirilmediği, adının tatil değil, bayram

olduğu ve bayram gibi yaşandığı günlerdi benim çocukluk bayramlarım…

Bizim evde bayram demek; annemin her bayram kurduğu tüm aile bireylerinin iki

sofra halinde katıldıkları bol çeşitli, doğal biraz da organik kahvaltı sofrası demekti.

Annemin meşakkatli bir ortamda yaptığı ve ortaya koyduğu kuymak tavasının

kardeşler arasında tutanın elinde kaldığı, epey bir mücadele ve çekişme içinde

yenildiği bir tatlı gelenek demekti. Herkesin bu sofrada oluşu demekti.

O zamanlar hem bayram, hem de memleket hasreti vardı bu günlerin doğasında.

Bugün Bayram;

3-4 bayramdır içimde bir boşluk, sevdiklerimden ayrı bir bayram sabahına

uyanacağım. ”bu bayramda sensizim anne!” ”bu bayramda sensizim baba!”

haykırışlarımı yine sadece kendim duyacağım ama onların sevgisini, özlemini

kalbimin derinliklerinde hissedeceğim. İlk kez geçirdiğim önemli bir sağlık

sorunumdan kurtulmuş olmanın şükrünü bu bayram yaşayacağım ve yaradanım a

bana bahşettiği sıhhatim için bol dua edeceğim!

Çok değil 2 yıl önce pandeminin kasıp kavurduğu bir dönemde Bayram Namazı’na

gidememiştik…

Çok şükür ki, bu yıl asrın deprem felaketi yüzündün kaybettiğimiz on binlerce

vatandaşımızdan dolayı buruk da olsa milletçe bir Bayram Namazını kılabileceğiz…

“Eski bayramlar nerede ?” diyecek kadar yaş almadım belki ama o eski bayramları

yaşayacak kadar heyecanlı değiliz belki de.

Sevinmek mi pahalandı ? yoksa dostluklar mı? Bilemiyorum…

Ay, gün kavramının olmadığı bir bayramdı bizim çocukluğumuzda yaşadığımız

bayramlar;

Bugün Bayram;

Üstad Cahit Sıtkı Tarancı ne güzel söylemiş şu dizelerinde;

“ Korkarım felekte bir gün

Bir bayram yemeğinde.

Anam, babam gibi kardeşlerim de,

En güzel dalgınlığında ömrün.

Beni gurbette sanıp

Keşke gelseydi bu bayram

diyecekler.

Ve birdenbire yürekler,

Aynı acıyla yanıp