DEĞİŞMEK İSTEYENE…

Bazı insanlar tanıyorum yedisinde neyse yetmişinde de o olan.

Duyguları, olaylara bakışı, insanlar hakkındaki düşünceleri ve buna karşılık davranışları aynıdır. At gözlüğü misali…

Bazen küçük bir dünya kurarız kendimize ve onun dışına çıkmak için hiçbir çaba harcamaz, hatta korkarız çizgiyi aşmaya. Kimi zamansa farklı bir çevre isterken belli kişiler sarar etrafımızı ve olmak istediğimiz değil, bizim ne olmamız gerektiğini söyleyenlerle dolar etraf ve sıkışıp kalırız. Değişsek de uygulamada o kadar zorlanırız ki…

Değişim, gelişim benim gözümde aynı çevre, aynı bakış açısını oluşturuyor çoğu zaman. Tabi kendinize vakit ayırıp farkındalık oluşturursanız başka. Esasında karşımıza çıkan her olay ya da kişi farkındalığımızı artırmak için.

Her olayın bakışımızı inceltmesi gerekirken aynı kalabalıkla, sıradanlıkla bakıp geçiyoruz; daha doğrusu bakmadan geçiyor, öylesine yaşıyoruz. Sıradanlaşan hayatımızda, sıradanlaştırdığımız nice yanlışlarla öylesine yaşamak. Basiretsiz, düşüncesiz, fikirsiz, tefekkürsüz…

Bilmek değiştirir bizi. Bilmezsek eğer ya da bilmediğimizi bilmezsek en doğruyu yaşadığımızı zannederek zan üzerine yaşamak olur bu durum.

Hangi yanlışımızı doğruyu bilmeden değiştirebildik ki? Ya da hangi doğruyu daha da takva haline getirebildik.

Bir değişim varsa ruhunuzda ya öğrenmiş ya da öğrendiğinizi sandığınızı içselleştirmiş, farkına varmışsınızdır.

Bilmek anlam kazandırır davranışlarımıza. Bilinçli davranmayı neyi ne için yaptığımızı bilerek, kendi irademizle hayatı yaşamamızı sağlar.

Bir gülüşün, tatlı bir sözün, öfkenin, şefkatin, insanın ve tabiatın hayata dair her şeyin derin anlamı olur zihnimizde. ‘’Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?’’ konu bahsindeki bilenlerden olmak ne büyük şeref hepimize.

Bilerek yaşayanlardan olmanız duasıyla…