İnsan Ne İle Yaşar?

Eğer insan bir işe ne zaman başlayacağını, kimlerle çalışacağını ve yapması gereken en önemli işin ne olduğunu bilseydi hiçbir işi başarısızlıkla sonuçlanmazdı.

Tolstoy’un “İnsan Ne İle Yaşar” adlı kitabında rastladığım bu cümle biraz pişmanlık biraz üzüntü bıraktı yüreğime. Neden mi? Çünkü 37 senedir bu soruların cevaplarını bulamamışım gibi geldi. Yaşıyorsun, karşılaşıyorsun, tanışıyorsun ama rastgele.. Özensiz.. Demek ki dedim böyle olmamalıymış biraz daha planlı programlı bir tez gibi yaşamak lazımmış hayatı.. Sonra kitap ilerledi. Şu cümle ile cevap verdi özeleştiride bulunan nefsime. Diyordu ki hikaye: “Unutma ki her zaman için doğru vakit, içinde bulunduğunuz o andır, çünkü hükmümüz anca ana geçer, yarınımız garanti değil. En gerekli olan kişi ise o an yanımızda olandır çünkü yanında olmayana ulaşıp ulaşamayacağını bilemezsin. Yapılacak işlerin en önemli olanı ise iyilik yapmaktır.” Ters köşe yapmıştı yani yazar. Öyle plan proje değil akışına bırak ve akış içinde olduğun ana, yanındaki kişiye, iyiliğe önem ver diyordu. Aslında evet şu an ben bu satırı yazarken benim için en kritik zaman bu zaman. Bir yandan oğlum kolumu çekiştiriyor ben bir yandan yazıyorum. En kritik en önemli kişi ise şu an oğlum. Çünkü yanımda. En önemli iş ise iyilik yapmak. Evet yazımda hayırdan ve iyilikten bahsetmek, aileme iyi şeyler bırakabilmek. Hep iyiyi tercih etmek. Elimde telefon var. İstediğimi yapabilirim. Ama Tolstoy dini doktrin verircesine diyor ki bulunduğun anda, sahibi olduğun araçla sadece iyiliği seç! Sen iyilik için gönderildin. Kitap çok etkileyici. Dindar bir Hristiyan’ın ilahiyat tadında menkibeleriyle dolu bu eser çok da kısa. Tek solukta bitecek cinsten.