Koşyaz Platformu'ndan Yazılar 

Kocaeli Kadın Şair ve Yazarlar Platformu'ndan yazılar...

Koşyaz Platformu'ndan Yazılar 
23 Aralık 2020 Çarşamba 16:31

YEDİ
Sanıyorlar ki iki üç gülünce dertsizsin. 
Şahsen ben içime dünyalar kadar acı sığdırdım. Ama belli etmemek için okyanus çalkantılarıyla savurdum etrafa. 
İçimin her kısmı birazcık kaderden hasarlı. İnsanın içinde birikiyor işte umut denilen şey. Biraz daha dayanmaya diretiyoruz hep ruhumuzu. Umut biraz kör bıçağa benziyor. Umut etmesi canını acıtıyor ama kullanıyorsun...
Umut biraz yarınlara benziyor. Ne çıkarıcak karşına ya da çıkacak mısın yarına ? Bilmeden yatıyorsun bir geceye daha...
Umut biraz taburcu etmektir kendini kaderin vebalı anılarından. 
Deva bulmaktır umut... 
Söylerken de bir gülücük konuyor ya hani dudağa işte o bile umut. Dudağımızda hala minik bi tebessüm barınabiliyosa umut yaşıyordur bizimle. 
«Gitmeler geliyor içimden» diyor ya şair. Benim içimden kalmalar geliyor. 
Kalmalar gelsin içinizden.  Gitmeler yorar. Kalmalar daha ağırdır ama cesurdur. 
Kalmayı bilmek kabullenmektir aslında benimsemektir acıyı ve mutluluğu.. 
Can suyuyum ben. İsmimin anlamından geliyor hayata tutunmam. 
Belki hayallerle dolu değil de, gerçekleri kabullenip bunlarla mutlu olmayı seçtiğim bir hayatım var.
Can kırıklıklarım, cam buğularım, puslu gözlerim var belki..
Ama yine de gerçeklerle yaşayan bir yüreğim var.
Ben bütünüyle hayal kırıklıklarını gömdüm. 
Sakladım en derine.
İçim annemin yanı başı gibi düz bir toprak.  Eşelemiyorum işte varsın kalsın orda... 
Ben güçlü olmayı saçlarımı kendim ördüğümde öğrendim. 
Ben güçlü olmayı “ benim babam senin babanı döver ” diyememekle öğrendim. 
Pamuk şekeri kendim alırken bile güç bendeydi işte ! 
Güçlü olmak için çabalamak değil içime sığınmak beni güçlü yaptı.
“Saklanmak eğlencelidir, bulunamamak ise felaket. ” 
Bende bir nebze duygularımın arkasındayım. Çıkarmıyorum ruhumu duygulardan sığıntısıyım bu yerleşkenin.
Bir dalga koparıncaya kadar beni direniyorum..
Direnmeyi alışkanlık edin yüreğinize, hayat iyileri hep yorar.

Cansel Türkmen

***

SANA VERİLEN KADERİ NE KADAR DEĞİŞTİRDİN?
Herakleitos "DEĞİŞMEYEN TEK ŞEY DEĞİŞİMİN KENDİSİDİR" demiş. İnsan değişir. Okursa, sorgularsa, harekete geçerse! Değişmeyen her şey harekete geçmediği için aynı kalır. Kader bizim ile ilgilidir. Bize verilenler ile neler yaptığımızdır. Sahi, sen sana verilen kaderi ne kadar değiştirdin. Hepimiz bir ailede dünyada geliriz. Aile, çevre, bizim kendi deneyimlerimiz bizi şekillendirir. Ve yolumuza devam ederiz. Belirli bir yaşta sorgulamalar başlar. Ve artık bizim elimizdedir. Bize verilenler ile neler yapacağız? Ya o kaderi kopyala yapıştır yapar; "Kaderim buymuş!" dersin. Sana ne öğretildiyse, sende onları yaparsın. Ya da, o kaderden doğru/yanlışı sorgulayarak, kendini ve hayatı keşfedersin, kaderini verdiğin kararlar ile tekrar şekillendirirsin. Yunus Emre "KADER GAYRETE AŞIKTIR" demiş. Ne kadar derin anlamlı bir söz! Akıl insana boşuna verilmemiştir. Bence en çok da sorgulamak, öğrenmek, gelişmek için! Artık farkındayım hayatım benim yansımam. İnandıklarım, doğrularım, seçimlerim beni ben yapar. Ve anladım ki; insan en çok kendine yabancı oluyormuş. Kendini tanımak, kendini tanımlamak o kadar değerli ki! Kendini tanıdığın kadar hayatına yön verebilirsin. İnsan en iyi kendini tanıyabilir. Kimse sizin kadar sizi tanıyamaz. Kendinize her zaman özel olun. Kendinize her zaman özen gösterin ve hayatın her zaman sizin içinizde olduğunu hatırlayın!

Masal Öztürk


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.