Koşyaz Platformu'ndan Yazılar 

Kocaeli Kadın Şair ve Yazarlar Platformu'ndan yazılar...

Koşyaz Platformu'ndan Yazılar 
30 Haziran 2021 Çarşamba 17:55

MÂNİDAR YATIRIM

Bugün ofise, heyecanı yüzüne hatta sesine kadar yansımış bir genç kız geldi. Kapının önünde durdu. “Buralarda internet cafe var mı?” diye sordu. “Bilemiyorum, ne için sormuştunuz?” dediğimde, hafta sonu gireceği üniversite sınavı için giriş belgesi çıkartacağını öğrendim. Yardımcı olabileceğimi söyleyince hızlıca içeri girdi. Giriş belgesini çıkarttıktan sonra “Borcum ne kadar?” diye sordu. “Sınav hediyemiz olsun, başarılar diliyoruz.” Sözüme karşı, sevincine tebessümünü ekleyerek teşekkür etti ve gitti. Onun bu sevinci kendi sevinçlerimi getirdi aklıma. Getirmekle yetmedi yolculuğa çıkarttı adeta. Taa üniversiteye başladığım 1999 yılına kadar. 
 O yıllarda bizim mahallede, eğer biri uzağa gidecekse komşular bir gece önceden uğurlamak için toplanırlardı. Kimi zaman gittiği yerde lazım olur düşüncesiyle hediyeler kimi zaman da yolda yer düşüncesiyle yol azığı hazırlayarak gelirlerdi. Bu toplanma hem gurbete gidecek için hem de geride kalanlar için moral kaynağı niteliğindeydi. Üniversiteye gideceğim gece bize de gelmişlerdi. Çok mutlu olmuştum. Gece bitip komşuları uğurlarken, ayakkabılıkta, Muzaffer eniştemin annesi, komşumuz Emine yenge, gizlice avucuma para sıkıştırdı. “Yok almam,” dedimse de başını sallayarak almamı işaret etti. Ben vermeye çalıştıkça al işareti yaparak elimi itti. “Almam” diyordum ama bir taraftan da çok sevinmiştim. Onlar gittikten sonra avucumu açtım paraları saydım. Yetmiş milyon vardı. Milyon diyorum çünkü daha o zaman paranın sonunda ki sıfırlar yerini koruyordu. Neyse, yetmiş milyonun hepsi de beş milyon şeklindeydi. Paraları anneme gösterdiğimde, “Kızım belli ki süt paralarından biriktirmiş.” dedi. O zaman sevincime minnet de eklendi. Çünkü kolay kazanılmış bir para değildi. Kim bilir kaç kilo süt satmıştı da biriktirmişti o parayı. Ve kendine ya da evlatlarına, torunlarına, evine harcamamıştı da bana vermişti. Hâlâ unutmam komşumuz Emine yengeyi. Rahmetli oldu. Ama her Kuran okuduğumda hediye ettiklerimin içinde yerini alır. 
Her zaman diyorum ya, biz çok güzel insanların içinde büyümüşüz. Çok güzel örneklerle tanımışız hayatı. Sadece Emine yenge ile sınırlı değil dimağımıza kazınan büyüklerimizin hatıraları. Daha ne güzel hatıralarla isminden ne güzel bahsettiren, ahirete göçseler de hâlâ sohbetlerimizde andığımız ne güzel büyüklerimiz var bizim. Şimdilerde anlıyorum onların hayat düsturunu, ne kadar da güzelmiş. Gönül kazanmak amacı güden hayat anlayışı. Ve kazandıkları gönüllerin, göçseler de dünyadan onları hep anıyor olması. Onları anarken kendini muhasebeye çekmeden duramıyor insan. “Acaba ben ne durumdayım?” diye soruyorum çoğu zaman kendime. “Kaç tane çocuğun hatıralarında yer alacağım acaba? Kaç tane genç tebessüm ederek anacak göçtüğümde dünyadan? Kaç tane kalpte yerim var?” Bu soruların cevabını şimdi bilmek mümkün olmaz ama büyüklerimizin düsturuyla hayatı yaşamaya çalışmak, ötelerdeki geleceğimize yapılacak en mânidar yatırım olacağı kanaatindeyim. Başarmak bize de nasip olur inşallah.
Bu yazı vesilesiyle hafta sonu üniversite sınavına giren bütün evlatlarımıza başarılar ve zihin açıklığı diliyorum. 
Saygılar, sevgiler.

Hülya EKMEKÇİ

***

ÇAĞIRIR

Her yenilenen günde tazelenen bir ses var hayatımızda.
Gök kubbeye yükselen o mavi ses...
Aşkla çağırır mabedine, 
Her doğan güne her batan geceye rağmen. 
O hep çağırır, 
Allah Allah nidasıyla. 
Biz yeter ki o sesin sahibine kulak verelim. 
Davetine gidelim, bizi biz yapan yeryüzüne sultan kılana. 
Her gün içten içe bir sesle kendini hatırlatan o kutlu ses... 
Rabbimden gelen okunanı dinle, barış artık kendinle. 
Boşuna büyümedik biz her doğan günle.
Oku, anla.
Kulak ver her gün tazeden tazeye çağıran o sese. 
O ses ki asırlardır yer yüzünün çocuklarını aşkla çağırır iyiliğe, vefaya, güzel dünyaya. 
İyi insanlar olmaya her gün yeniden doğmaya çağırır. 
Sen, ister duy ister duyma. 
Kalu beladan beri çağırır o ses. 
O ses senin için, 
O çağrı hiç bitmesin...

Ümran YAVAŞ TEPECİK


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Zeliş - 4 hafta önce
Çevredeki olaylardan dolayı insanlara güven azaldı Hülya Hanım bizler mahalle dostluklarını yaşadık yeni nesillerin o samimiyeti bulması ve güveni yaşaması zor.o öğrencinin sınavı başarılı geçmiştir umarım...yazılarınızın devamını bekleriz Hülya Ekmekci....
Avatar
Funda okcu - 4 hafta önce
Yüreklerimizi fetheden kalemine , emeğine ve yüreğine sağlık ... Olaylara ve insanlara ayn-ür rıza ile bakmamizi sağlayan , gönlümüze muhabbet nakşeden örnek yazı ve yaşantı...