Koşyaz Platformu’ndan Yazılar

SEKOYA MİSALİ

Yanmak, sekoya misali. Cesaret istiyor acı çekmek. Bulutlar sarıyor her yanını, güneşin kapanıyor.Yorgun bakışlarınızın müsebbibi her ne, her kim ise farketmiyor. Kalbin ağlayınca herşey ağlıyor. İnsan öylesine kırılıyor ki an geliyor büyük bir çıtırtıyla alev alev yanıyorsunuz. Ama kimse duymuyor, bilmiyor sizden başka.

Sekoya misali yangınlar gelip geçiyor içinizden ama dışınıza yansımıyor.

Her yangında yeni bir başlangıç, her başlangıç ise yeni bir yangına gebe. Yanmak ama kırıldığını belli etmeden yanmak. Cihanı alt üst eden bir ah’a karşılık incindikleri halde incitmeyen yüce gönüllü güzel insanlar. Her zaman arkamızdan yeşerecek ve yetişecek taze dalları mutlaka vardır onların.

Yanmak ve olmak.

İşte bütün mesele bu…

Müzeyyen Ocaklı