KoşYaz Platformu’ndan Yazılar

OLUP BİTEN NE ÇOK ŞEY VAR.

ÖLÜP GİDEN NE ÇOK ŞEY…

Tüm gücünüzle var olmak.

Direnmek zorlu fırtınalara.

Ne sevinçler var içimizde.

Rahat rahat yaşayamadığımız paylaşamadığımız ne sevinçler.

Korku muydu hissettiğiniz yoksa olası bir şey mi.

Tam anlamıyla çözemediğiniz.

Hiç hissedeceksin belki kendini ama aldırma.

Sen çok şeysin aslında.

Hissettiğiniz derin acıların sızısıyla incelir yüreğiniz.

Hele bir de kanatlarınız kırıksa.

Can parelerinizin sevgisinden uzak ya da mahrumsanız belli ki yanıyor yüreğiniz.

Olumlu olumsuz düşüncelerin savaşı istila eder bedeninizi.

Ne kadar acıyorsa canınız o kadar var olacaksınız.

Gücünüzün son noktasına dayanıp tükendiğinizi düşündüğünüzde tam o anda başlayacaksınız iyileşmeye.

Acılarınız uzun süreli olacak belki. Paramparça olursunuz da kimse bilmez.

Ama korkma! Sabrın selametin olacak.

Büyüyeceksin.

Ya bu büyük fırtınaya direnemezsem diye geçirdiğin bir anlık zafiyet korkutmasın seni.

Tüm gücünü toparlamaya çalışırken toparlanamama korkusunun içini sarmasına izin verme.

Ne kadar acıyorsa canın artacak mukavemetin…

Ne kadar çırparsan kanatlarını o kadar meydan okuyacaksın rüzgara.

Zaferin büyüklüğü mücadelenin zorluğundan doğacaktır.

Korkma! Daraldıkça, yoruldukça sığınıyor insan yaradana…

Yaraya, acıya, bakmadan dimdik kal ayakta…

Bende varım de ürkmeden…

Koşuşturalım zorlu yarışlarda…

Ayakta kal.

Hayatta kal.

MÜZEYYEN OCAKLI

****

Ses      

Zihnimde susmayan şarkıların sesi

İnsanların uğultulu düşünceleri

Günlerin, ayların, yılların 

İz bırakmadan gidişleri

Bir çocuğun çığlık sesleri

Ah! Çocukluğumdaki masumiyetim

Ne kadar da çok büyümüşüz, sevdiklerimizden uzakta.       

Özlem Su

****

VATAN

Vatan alınmaz satın.

Sen sağ ol diye diye can verdi ecdadın.

Atanın kemiklerini sızlatma, sakın.

Bu vatan bize emanet,

İhanet etme sakın.

*

İhanet olur mu hiç nazlı hilale!

Yalandan baş koyuyor o secdelere.

Yiğitler koşuyor yine şehadete

Kimse bilmez ki,

Herkes kendi derdinde.

NİDA MELEK KÖSE

****

KENDİNİ SEV

Kendimi sevmek en güzel şey. Peki hangi kendini? Ben kendimi yaşamayarak, yıllarca: “Olmam gerektiği kişiyi yaşadım.” Böyle olursan tamam her şey. Normali oydu. Yani insanlara ayak uydurduğumda kendimi normal hissederken, kendimi yaşamak istediğimde anormal olduğumu hissediyordum. İnsan o bakışlardan öyle rahatsız oluyor ki! Çünkü kendin oldukça, daha mutsuz olmaya başlıyorsun. İnsan çoğunluğa uyma çabasına giriyor. Diğer türlü sorunlu olduğuna inanıyorsun. Peki bunun çözümü ne? Normal: Kendin olmak mı? Yoksa diğerlerinin istediği sen olmak mı? Sonra bir şey fark ettim. Başlarının istediği gibi olan insanlar senden onu talep ediyor. Doğrusu bu diyor. Yani kim ne yapıyorsa, senden onu talep ediyor. Ve gerçek sen olmanı engelliyor. Sonra insan öyle korkuyor ki kendisi olmaktan, doğrularını söylemekten, ben buyum demekten. Çünkü bir çok şeyi kaybetmekten korkuyor. Sonra düşündüm. En büyük kayıp; kendini kaybetmek değil miydi? En büyük acı; benliğinden vazgeçmek değil miydi? Bu dünyada başkası gibi yaşamak! Ve başkaları için yaşamak. Hayatta bizim inandığımız ve çok sevdiğimiz insanlar vardır. Ve o kişiler bir yandan bizi şekillendiren kişiler. Peki nasıl şekillendiriyorlar. Kendi benliklerine göre mi? Yoksa senin, kendi benliğine göre mi? İşte burası çok önemli! Kendi benliğine saygı duyan, kendi benliğini seven insan, başkalarınınkine de saygı duyar ve sever. O yüzden bende ilk önce kendimi keşfetmeye ve korkularımdan, inançlarımdan arınmaya başladım. Çünkü şunu farkındayım: Arın ve kendin ol ki, böyle nesiller yetişsin. Ve herkes kendi yolculuğunu kendisi olarak tamamlasın. Benim hayatımda ilk hedefim: Kendi yolculuğumu, kendim olarak yaşamak ve de insanlara da kendilerini keşfetmelerine yardımcı olmak. Ve size sihirli bir cümle: “Herkesin gücü kendi içindedir.”

Masal Öztürk

****

“Sırât-ı Müstakim ‘ den bihaber ise yüreğin, ha şem olmuşsun ha pervane fark eder mi kimliğin !..

‘’Sibel’in kaleminden’’

****

İLK CEMRE

Yine bir yıl geçti ilk cemre havaya düştü

Dünyanın döngüsü devam ederken

Bizim de ömrümüzden bir yıl geçti

Kimi yeni dünyaya gözün açtı

Kimi ahiret yolculuğuna çıktı

Kiminin baharı görmekti umudu

Hayat böylece yoğruldu

İlk cemre havaya düştü

Hava ısındı yeni umutlar yeni hayaller kuruldu

Kuşlar kanat çırptı börtü böcek uykudan gözün açtı

Toprak ana bağrında sardıklarının

İlk Cemre’yle yorganını açıverdi

Ama gökyüzünden bir rüzgâr bir fırtına kopuverdi

Durun canım bu kadarda acele etmeyin dedi

Daha mart gücük dövüşecek

Koyunla kuzu meleşecek

Kocakarılar çok üşücek belki de bahar geç gelecek

İlk cemre havaya düşüverdi

İnsanların gönüllerini bahar geliverdi Hoşgeldin baharın habercisi hoşgeldin 19.02.2020 İlk cemre

Ümran YAVAŞ TEPECİK

****

ŞERİFE BACI

Her taraf buz gibi her taraf ayaz

Apak yorgan gibi her taraf beyaz

Çeker kağnısını kalbinde niyaz

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Dik başı altında bakışları mert

Yorgun ayakların yürüyüşü sert

Bir sabi bebesi yüreğine dert

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Dilinde duaya vermeden ara

Ak bulut üstüne kondurmaz kara

Emaneti kutsal hedef Ankara.

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Kara tosun düştü gör bak ne halde

Hava karlı soğuk bir şey yok elde

Kim bilir ne çekti ıssız o yolda

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Yürü dedi kalk çiğne kar sussun

Bize kan kusturan hepsi kan kussun

İstiklal yolunda sen bir umutsun,

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Ölümün soluğu karıştı kana

Verdi sıcaklığı değdiği cana

Sızısı bağrında anadır ana

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Bu ulvi bir dava yanmıştı bağrı

Evlattı Vatandı kalpteki ağrı

Son kez selam verdi kışlaya doğru

İşte o kahraman Şerife bacı

*

Kastamonu onun vatanı ili

Seydiler’de saklı durur her hali

Ondan şehit kokar toprağın gülü

İşte o kahraman Şerife Bacı

*

Yakuti sevgisi bağrımda durur

O bana baş tacı o bana gurur

Cesur Türk anası vatanı korur

İşte O kahraman Şerife bacı

Hacer Alioğlu Yakuti