Sayfa Seç

Koşyaz Platformu’ndan Yazılar

Koşyaz Platformu’ndan Yazılar
reklâm

Yazar hakkında

ENDÜSTRİ GÜNLÜKLERİ

Henüz gün aydınlanmamış, gökyüzünde bir kaç korkak kuş sesleri eşiğinde servis durağına doğru

yürüyorum. Birbirleriyle temizlik yarışına girmiş teyzelerin astığı çamaşırlardan yumuşatıcı kokuları

etrafa yayılmaya başlamış bile.

Nihayet varıyorum durağıma. Her sabah seyretmeyi en sevdiğim olay, ve yine seyrediyorum. Orta

yaşlara doğru yaklaşmış bir çift elele önümden geçiyor, yüzlerinde yine huzur veren tebessümler.

Arkalarından yirmili yaşlarında olduğunu düşündüğüm kendilerine benzeyen kızları yürüyor. Çoğu

insanın yüzünde gülümseyi çoktan unutmuş halleri etrafa kötü enerji dağıtırken, bu tebessümün

sebebi neydi? Nedenini merak edip üzerinde düşündüm ve buldum galiba. Birbirlerini kim bilir bunca

zaman içinde kaç kez kaybedip bulmuşlardı, ve kaç fırtınada ayrı ayrı yerlere savrulup yine birbirlerini

bulup hayata tutunmuşlardı. Artık birbirlerini kaybetmeyecek olmanın sevinci, eminliği, güvenliği,

sadakatin ta kendisiydi bu gülümseme. Evet, evet tam da buydu. Bunca karanlık yüzlerin arasından

ışık ışıktı, aydınlatıyordu içimi tebessümleri.

İşte servis geldi. Penceresinden dışarıyı seyrederek dünden kalma yorgunluğumu üstümden atmaya

çalışıyorum. Gençliğinin baharında olan kağıt toplayıcısı çocuğa gözüm takılıyor. Yüzü hafifçe esen

rüzgara ev sahipliği yapıyor, saçları uçuşuyor her ikisininde halinden memnun oluşunu görünce; az

ötede yolun ortasında ölmüş kedi yavrusunun vermiş olduğu iç burukluğunu bana unutturmuştu bile.

Hayat da böyle değil miydi? Seyirci gibiyiz her şey gözümüzün önünden akıp giderken. Bak işte bir

arabanın arkasında “Vedalar Zamansızdır” yazısı gözüme ilişiyor. Bilerek trafikle ilişkilendiriyorum,

usulca kaçıyorum düşünmekten. Yaşlandım mı acaba? bu yazılar da pek bir anlamlı gelmeye başladı…

Servis şöförümüz Ahmet abi de radyonun sesini açmış. Ve radyoda inceden bir türkü… Aşık Sümmani

anlatıyordu kaçtığım düşüncemin sesini…

Ervah_ı ezelden levh_i kalemden, levh_i kalemden

Bu benim bahtımı kara yazmışlar

Bilirim güldürmez devr_i alemden

Bir günümü yüzbin zara yazmışlar…

Muradiye MERGİT

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Videolar

Yükleniyor...

Son Yorumlar