Sınav Psikolojisi


Dr. Murat Yürükcü

Dr. Murat Yürükcü

21 Nisan 2021, 09:32

Değerli dostlarım, merhabalar.

 Geçen haftaki değişim başlığıyla paylaştığım yazımla ilgili, çok güzel geri dönüşlerinizi aldım. Hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Sağ olun var olun.

Bu haftaki yazımda özellikle sınavlara girecek öğrenci ve velilerinin duygu, düşünce ve heyecanlarına eşlik etmek istedim.

Geçen yıl da yazmıştım ama bu yıl da tekrar etmek gerekti .

 Küçük rütuşlarla yeniden göndereyim ve bu konuda soranlara tekraren cevap vereyim böylece.

Efendim, Özellikle çocuğu lgs ve yks sınavlarına girecek velilerinde heyecan ve kaygıları artıyor bu süreçte.  

Dersler uzaktan mı, okulda mı, yazılılar, pandemi  falan derken öğrenciler de etkileniyor.

Sizin duygularınıza ve düşüncelerinize yönelik bir şeyler yazmak ihtiyaç oldu diye düşünerek, bir şeyler yazmak istedim.

Buyurun, okuyup düşünelim öyleyse.

Veliye…,

elbette ki çocuk senin çocuğun.

Sen baktın, sen büyüttün.

Çok emeğin var.

Ama çocuğunun hayatına yön verecek sınavlar geldi, kapıya dayandı.

Şimdi ne olacak?

Bir şey olacağı yok… Olduğu kadar. Can sağlığı olsun.

Çocuğum:

kendini seven, kendiyle barışık, özgüven sahibi, kaygılandığında duygusunu doğru anlayıp gerekeni yapan, ben yine ben olduğum için değerliyim diyen, hataları karşısında üzülmeyen bunlardan ders çıkaran, kendi dünyasının planlayıcısı, uygulayıcısı, takipçisi ve aldığı kararların sonuçlarına katlanabilen, iradesini doğru yönde kullanabilen, bir insan olsun.

İstersin değil mi?

Peki, anne baba olarak hatalarımız, eksiklerimiz yok mu?

Tüm davranışlarımız doğru mudur?

Emin miyiz?

Öğrenciden anne ve babasına…

Kusura bakma anne, baba.

Senin çocuğunum ama ben senin aynın değilim.

Fotokopin değilim.

Dünyaya senin yapamadıklarını gerçekleştirmek için gelmedim.

Senin kanından, senin canındanım ama ayrı bir insanım.

Bu seni korkutmasın olur mu?

Ben farklı algılıyorum, düşünüyorum, inançlara daha farklı bakabiliyorum.

Sevgiye, saygıya, ilgiye ihtiyacım var.

Bunlar insani ihtiyaçlarım biliyorsun değil mi?

Bu ihtiyaçlarımı ancak senden karşılayabilirim anneciğim, babacığım.

Benim kazanacağım okula, alacağım puana göre beni daha az sevme olur mu?

Bana daha az saygı duyma,

Beni daha az sevme mesela ders çalışmazsam.

Sen benim ruhumu, psikolojimi doyur, ben karnımı doyururum bir şekilde.

Mesela, sen girdiğin tüm sınavları kazandın mı baba? Tüm derslerin 100’müydü anne?

Hayatta çalışıp da hiç karşılığını alamadığın olmadı mı?

Lütfen biraz yetişkin gibi konuş benimle.

Hatamla, sevabımla, günahımla ben de bir insan olacağım.

Konuşmaya başlarken benimle rahat ol. Benim yerime geçip düşünme ki ben, kendim olarak yaşayayım.

Hep sizi bulamayacağım hayatta. Lütfen beni hayata hazırlayın.

Sürekli kendinize bağlayıp durmayın beni.

Yoksa kendimi geliştiremeyeceğim. Hep size güvenip size yaslanacağım.

Oysa ben de istiyorum ki biraz düşe kalka öğreneyim hayatı. Biraz farklılaşayım sizden. Yoksa bu koruyucu anne babalık davranışlarınızla, benim kişiliğime yetersizlik, aşağılık, içe kapanıklık belki de saldırganlık yerleşecek. Bilmiyor musunuz?

Beş yaşından sonra bir yetişkin gibi konuşsaydınız benimle, bugün belki sizin istediğiniz gibi olabilirdim.

Sonuç, hiç birimiz dört dörtlük değiliz, sütten çıkmadık. Hayat sadece lgs, yks gibi sınavlarla başarılmıyor. Öyleyse canımız sağ olsun hepimizin.

Öyleyse her zaman olduğu gibi bugünde dememiz gereken şey, bugün bir şey daha öğrenebilir miyim?

Kalın sağlıcakla. İyi ramazanlar.

Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.