Fareler ve İnsanlar/ John Steinbeck

Zaaflar ortaya çıkınca neler kaybediliyor?

Bu hafta zaaflar ve kayıplar üzerine okuduğum en güzel eserlerden biri Fareler ve İnsanlar’dan bahsedeceğim. 

Eserin yazarı geçmişte çiftlikte hizmetkar olarak çalışılmış ve kitaptaki ana karakterler de geçimini sağlamak için çiftlikten çiftliğe geçen iki sıkı dost.

George ile Lennie yıllardır ayrılmayan hayallerini gerçekleştirmek için gerekli parayı biriktirmek için her çiftliğe beraber gidip gelen iki işçi ama Lennie’nin durumu biraz farklı. Adam çiftlik işlerinden çok iyi anlayan ama insan hayatına dair hiçbir şeyden anlamayan safça biri. Oldukça da güçlü ve iyi niyetli. George her gittiği yerde onun arkasını kolluyor ve kimse ona kötülük yapmasın o da kimseye bulaşmasın diye didinip duruyor. Lennie’nin kimseye bulaşmaya niyeti yok aslında ama ufacık bir zaafı onun başını hep belaya sokuyor. Lennie’nin zaafı kadifemsi yumuşak şeyleri okşamak. Bir fare yavrusu mesela. Cebine atıp okşuyor saatlerce. Ama yavru en ufak bir baş kaldırsın parmağıyla indirmeye çalışırken kazayla yavruyu öldürüyor. Sonra üzülüp ağlıyor öldü diye. Ölüsünü saklayıp okşuyor. İşte bu zaafını öğrenen ama aklı dengesinin yerinde olmadığını anlamayan çalıştığı çiftlikteki bi kadın onunla gönül eğlendirmek istiyor. Adama yanaşıp saçlarının en az bir ipek kadar yumuşak olduğunu söylüyor Lennie saça değince bırakamıyor. Kadın korkuyor. Ama Lennie bırakmıyor. Kadın Lennie’nin güçlü ellerinden kurtulmaya çalışırken boynu kırılıyor ve oracıkta ölüyor. Yaptığının ne olduğunu bile tam anlamayan Lennie ağlayarak kaçıyor. Çiftlik karışıyor. Herkes hınçla bu koca bebeği arıyor. En son dostu George onu buluyor. “Korkma ben sana kızmadım, biliyorum isteyerek yapmazsın.” diyor. “Haydi bak şu uzaklara bir gün çok paramız olacak oraya kendi çiftliğimizi kuracak bir sürü tavşan yavrumuz olacak hepsini de sen okşayacaksın.” diyor. Lennie bir bebek gibi sevinçle gülerken George o esnada onu vuruyor. Çok üzülüyor George. En az Lennie’nin okşadığı fareleri kazara öldürdüğü an üzüldüğü kadar. Ama başka çaresi de kalmamış olduğundan bu sona gidiyor. Lennie’nin zaafı artık korkunç zararlar veriyor çünkü. Aslında onun zaafını kullanmasalardı kimseye bir zararı yoktu. Ama işte dünya. Kim kimi rahat bırakmış şu dünya hayatında!. Zaafların arkadaşlıkları bile bitirdiği bazen büyük bir yokluğa sürüklediğini gösteren sürükleyici bir eserdi. Yani özetle aklını kullanıp zaafını yönetebilen kazanıyor, saflık edip zaafının peşinden koşan her şeyi kaybediyor!. Herkese iyi okumalar!.